Walentynkowo

Taaaak, moi kochani, dzisiaj mamy 14 lutego, czyli z angielska St. Valentines Day, a z polska Walentynki.

I co czytam w Sieci?

„Kolejne kapitalistyczne i seksistowskie święto mające na celu zaciągnąć dziewczynę do łóżka.”

„Walentynkowe uniesienie to po prostu interes.”

„To sztuczne i kiczowate święto.”

PHI!

Wiecie kto tak pisze? Chore na umyśle feministki, którym brak kobiecości, pasztety, których nikt nie chce, bo nikt nie cierpi na taki brak gustu, by się nimi zainteresować, konserwatyści, dla których „wszystko, co hamerykańskie, jest be” (tak ntb. – Walentynki przyszły z Wielkiej Brytanii, nie z USA) i inni zakompleksieni, którzy w życiu nic na Walentynki nie dostali.

Gdyby nie to różowo-czerwone święto serduszek, czekoladek w kolorowych papierkach, różyczek, maskotek i innych bibelotów z Tesco albo sklepu „Wszystko za 5 zł” (zresztą nie ma się co nabijać, w tych sklepikach można dostać naprawdę fajne rzeczy), ta część okresu zimowego byłaby wyjątkowo szara i nuuudna.

Bo dzisiaj można ubrać się w róż czy czerwień bez poczucia obciachu, zjeść dwa razy tyle słodyczy, co zazwyczaj, kupić – nawet samemu sobie! – jakąś maskoteczkę czy inną pierdółeczkę, a nawet ze zwykłej sympatii wysłać kartkę przyjaciółce czy koleżance. I wszystkim miło jest i wesoło i sympatycznie.

Chociaż z drugiej strony szkoda, że Walentynki są zimą! W taką paskudną pogodę jak dzisiaj nie chce się nigdzie wychodzić 😐

Trudno. Walentynki w domu też można zrobić ^^ Ino chcieć trzeba.