Bis?

Zgodnie z planami dzisiaj miałam drugi raz szlajnąć się na spektakl „Na pełnym morzu”. No, ale plany mają to do siebie, że czasem nie wypalają… Po pierwsze – podano nam złą godzinę, po drugie – poczekaliby na nas z rozpoczęciem spektaklu, ale jakiś kretyn im powiedział, że już wszyscy są! >:[ Niby już po ptakach, ale pewna sympatyczna pani z teatru zorganizowała nam tak jakby zastępstwo. Konkretnie małą lekcję teatralną poprowadzoną przez jednego z aktorów Teatru Jeleniogórskiego, Tadeusza Wnuka. Mieliśmy niepowtarzalną okazję obejrzeć scenę od strony „technicznej”, dowiedzieć się, jak powstaje spektakl teatralny i zwiedzić garderobę teatralną 🙂 Heh, tamci co poszli na spektakl też mają czego żałować 😉 Moim kumplom spektakl się spodobał. Podobnoż Robert Dudzik przez cały spektakl puszczał oko Paulinie… Łaaaał, pozazdrościć (zresztą po spektaklu widziałyśmy go w teatralnej kawiarence… Niaf.). W sumie każda strona była zadowolona, ale „on the other hand” każda żałowała, że nie miała tego, co druga 😉

Na deser i osłodę parę śmiesznych tekstów z wypadu 😉

(Mijając przedszkole koło remizy)

Justyna: To tu jest przedszkole?

Ja: I popatrz, one się potrafią bawić tak cały dzień bez alkoholu.

(po spektaklu)

Paulina: Ja w sumie lubię teatr.

Ja: Ja wolę aktorów.

(Poniższe cytaty to fragmenty „obgadywania” Roberta Dudzika ;D )

Ja: Tylko wiesz, uważaj, bo może przyjdzie żona i będzie masakra (śmiech).

Paulina: (śmiech) A skąd wiesz, że ma żonę?

Ja: Nie wiem, ale lepiej uważać.

Ja: Słuchaj… Jak cię będzie kiedyś podrywał, to daj mu mój numer telefonu.

Aj, ale my krejzole jesteśmy… xD