Niby poprzedni ich wyskok powinien był mnie tego nauczyć, ale cóż, ja – głupia – nadal mam zaufanie do ludzi. I niestety też do parapetów tym samym. Bo póki się nie zaktywizują, to ich człowiek nie rozróżni.
Są żałosne i tym się różnią od ludzi.
Instrukcja obsługi – olać i poczekać, aż im przejdzie. W ekstremalnych wypadkach – aż ktoś im pomoże (patrz: psycholog, psychiatra – w zależności od stopnia głupoty).
No cóż, niech sobie żyją w przekonaniu swojej wyższości, dopóki ktoś ich boleśnie nie strąci z wyimaginowanego piedestału na ziemię. Pod warunkiem, że już na niej nie leżą.
Z pozdrowieniami (nieironicznymi) dla ludzi: czyli Agi, Natki, Martensa i Agi.
Jak ja nie lubię ludzkiej głupoty, kurewstwa, warcholstwa i niesprawiedliwości.